Villa Kakelbont

VILLA KAKELBONT

Geregeld zoek ik mijn volkstuintje op om wat te wieden. Want in de groeimaanden kun je er je kont niet keren of het onkruid tiert op kniehoogte. Natuurlijk is het niet alleen maar komkommer en kwel op de tuin. Want, O wonder: van alle knollen en zaadjes die ik in moeder aarde stop komt er altijd wat van de grond. Dus: als ik na een paar uur ploeteren terugkeer naar de thuisbasis gaat er altijd wel een kropje sla, een pondje peulen, aardbeien of rode besjes mee.

Soms een krat aardappelen of rabarber en als het even kan een zelfgeplukt ruikertje. Want ook op oudere leeftijd gaat de liefde niet alleen via de maag. Mijn groenten zijn onbespoten en met een toepasselijke portie paardenpoep bemest: biologisch-dynamisch gekweekt dus. Nou, die dynamiek gaat ook zitten in de toebereiding. Moeders de vrouw draait haar hand niet om voor het hakken van de reuzenspinazie. Maar sla met slak of andijvie met luis is haar een gruwel. De schoonste der schonen laat díe klus graag aan mij over. En terecht stelt ze: ‘Het is jouw hobby’.

Een toenemend aantal vergrijsde volkstuiniers gaf inmiddels een andere invulling aan deze bewerkelijke hobby. Zij hebben hark en riek aan de knotwilgen gehangen en betalen nu dik eurogeld voor kant-en-klaargesneden groenten, voorgekookte krieltjes en hapklare brokken. Na samenvoeging van twee of meer zéér Smalle landjes kwamen er wel plezierige bloementuinen en liep ergens een heesterkweek-hobby volledig uit de hand.

In het centrum van ons complex is onlangs met welbevinden van het volkstuinbestuur een te kleine gereedschapschuur vervangen door een bak van een blokhut. VILLA KAKELBONT staat er op. Die benaming klopt wel want de energieke eigenaar heeft letterlijk eieren voor z’n geld gekozen. In plaats van winterpeen, boerenkool en prei kwamen daar nogal wat hokken bij, opgevuld met een bonte collectie raskippen. Ik vind zo’n vestiging best, want ik ruil er mijn overschot aan spinazie tegen kakelverse scharreleitjes.

Maar de huurders van de aangrenzende percelen zijn niet zo gediend van allerlei overspannen plannen van nieuwkomers. ‘Op onze oude dag zijn we hier voor onze rust en gezondheid’: stellen ze. ‘Aan lawaai, fratsen en koude drukte hier hebben wij geen behoefte. Voor bestuiving van onze gewassen zijn bijen nog wel nuttig. Van hun zachte gezoem hebben we geen last. Maar wij zijn al zó vaak gestoken door die krengen, dat dit soort grappen ons wel gestolen kan worden. We denken de brui er aan te geven of te verkassen, want we worden niet vrolijk van het gekakel van de broedse Friese leghorns. En het allerergste vinden we nog het macho hanengekraai bij elk ei wat toch niet uitkomt’. Touché

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s