Tagarchief: CO2-opslag

Schaliegaswinning = schade door gaswinning?

CO2-opslag Nederland

De Nederlandse regering overwoog om in het grensgebied met Duitsland, in Oost-Gelderland en Oost-Overijssel, het boren op geringe diepte naar Schaliegas toe te staan. Maar Duitsland daarentegen perkte eventuele schaliegaswinning op geringe diepte in. Boven 3000 meter diepte is proefwinning nu al niet toegestaan. Mede op grond van risico-schattingen heeft Frankrijk in al 2011 de winning van schaliegas verboden en Britse winning is stil gelegd in verband met mogelijke aardbevingen.

Nederland is door zijn hoge bevolkings- en bebouwingsdichtheid en hoog ontwikkelde infrastructuur niet erg geschikt voor schaliegaswinning.

Oktober 2013: Frans frackingverbod definitief. Het Internationaal Energie Agentschap claimt dat Frankrijk over de grootste schaliegasbronnen van Europa beschikt. Maar het hoogste gerechtelijke orgaan van Frankrijk, de Grondwettelijke Raad, handhaaft het frackingverbod.

Juni 2013. In een manifest (initiatief van Jan Rotmans Erasmus-Universiteit-Rotterdam) keren 54 hoogleraren Milieu en Duurzaamheid zich tegen schaliegaswinning.
Zie: https://www.nieuws.nl/algemeen/20130622/Ruim-vijftig-hoogleraren-tegen-schaliegasboringen. Zie: (milieudefensie) https://www.milieudefensie.nl/schaliegas/     Zie: (stichting Schaliegasvrij-Nederland) of

Maatschappelijke weerstand:

View original post 2.089 woorden meer

Gedachten (……over CO2-opslag……)

Soms denk ik ook wel eens wat na over een maatschappelijk probleem. Zoals een tijdje geleden over plannen voor grootschalige CO2-opslag in Noord-Nederland. Met enige moeite kwam ik op VIJFTIEN redenen om daarvan af te zien.

ALS…….

Als kolencentrales voor de inlandse stroombehoefte niet nodig zijn, als er één of twee gebruikt moeten worden voor de energie-leverantie aan zoekmachines als Google, als er van een viertal centrales een vijfde nodig is voor het afvangen van CO2, als de stroom en de winst van de energie-giganten naar het buitenland gaan, als de industrie gratis emissierechten krijgt en dus kostenloos mag blijven vervuilen, als de Nederlandse belastingbetaler door subsidie-verstrekking voor de kosten opdraait, als de generaties na ons opgezadeld worden met controle op lekkages, als er nauwelijks geschikte opslaglocaties zijn, als er in een veld om technische reden geen of bijna geen CO2-gepompt kan worden, als de meeste velden een andere bestemming hebben of krijgen, als de meeste velden zo lek zijn als een vergiet, als in China elke 10 dagen een vervuilende kolencentrale wordt gebouwd, als 99% van de huidige CO2-uitstoot bij deze plannen alsnog de lucht in wordt geblazen, als het een machtspelletje is van industrie & overheid, als via de Nord-Ned kabels ook schone getijdenstroom kan worden geleverd, als CCS enorm kostbaar is, als in 2008 de NAM (lees Shell) NIETS zag in CO2-opslag in het Noorden, als de ontwikkeling van schone energie-opwekkingstechnieken daardoor stagneert, als het transport-risico per as, trein, boot of pijplijn groot is ……….

Waarom zou je CCS (al dan niet in hemelsnaam) dan wél willen?
Niet dus: plannen voor CO2-opslag bij Drachten, Barendrecht, Noord-Nederland zijn afgewimpeld ondanks de macht van Shell, Esso en de rest van de CO2-lobby.

MAIL+CO2.  opgeborgen

KOOLKWEEKBEGRENZING (column)

Al jaren kweken mijn collega volkstuinders steeds meer kool: rode kool, witte kool, groene kool, boerenkool, savooiekool, apekool en zo meer. Dat was het volkstuinbestuur eindelijk opgevallen. Vorig jaar, in een beperkte bestuursvergadering, werd deze uitwas door voorzitter Jan Pieter Paalkop ter discussie gesteld. In de vervolgens oververhitte vergadering werd besloten dat de kolenteelt gereduceerd en derhalve gereguleerd moest worden. Het areaal van het jaar 1990 zou normerend zijn. Dientengevolge kreeg iedere volkstuinier voor 2008 een maximum aan koolkweekrechten. Die maatregel zou uiteindelijk een koolaanplantbeperking van 30% moeten opleveren.

Om de geregelde gravers te attenderen op de gerezen problematiek ontvingen ze gratis diverse zakjes kolenzaad van ZaadCom. Het gevolg van deze gulle gift was echter dat er dit jaar bijzonder veel kolen groeien. Als kool: een enorme kolenberg.

Gisteren werd me onderhands ingefluisterd, dat er voor volgend jaar een koolkweekbeperking van maar liefst 50% zal worden opgelegd om de norm-doelstelling tóch te kunnen halen. En als maatregel: degenen die meer kool willen kweken dan hun quotum, moeten daarvoor dokken en dat zij die minder gaan telen hoeven dan minder tuinhuur te betalen.

Het volkstuinbestuur denkt verder, dat het een goed idee zou zijn om de ongebruikte waterputten op het volkstuincomplex vol te gooien met overtollige kolen. Zo van: als de kolen verdronken zijn is de put gedempt. Dat lijkt mij geen blijvertje en milieu-technisch gezien geen hoogstandje.

Collega Barend Recht werd nog door Lobbie Lubbers, handelsreiziger van ZaadCom, benaderd om zijn gas(t)vrije schuurtje voor koolopslag ter beschikking te stellen. Ook die berging lijkt mij hooguit een beetje tijdwinst op te leveren. Want intussen blijven de kolen alsmaar groeien en groeien. En vol is vol.
Een feit is wel, dat op dit moment mijn medetuiniers tegen hun aangroeiende kolenhopen aankijken. in de middeleeuwen werden (om de vijand te verschrikken) die dikke ronde kolen soms gebruikt in plaats van gietijzeren kanonskogels. Ook nog om belagers te laten merken dat er geen gebrek aan voedsel was. Een andere verouderde optie om kool tijdelijk kwijt te raken is het opzouten ervan. Maar moderne flatwoningen bieden geen geschikte plaats voor een gistend vat zuurkool. Want: wat in het vat zit verzuurt wel degelijk. En het stinkt.

Zelf kook ik nogal graag en ben best bereid om af en toe een kooltje te stoven. Maar ik heb wél een hekel aan kool. Consumptie ervan doet m’n ingewanden borrelen. De darmen van de meeste mensen trouwens. Ontstaan er bij het koken al stinkende koolkookdampen, de later opkomende kooldarmgassen zijn nog veel erger: je kunt er een ziekte van oplopen. Op de tuin hebben de volkstuiniers al geregeld dat hun gezellige koffiepauzes voortaan worden gehouden in de demonstratiekas bij de Shell’s Angles aan de Vierwindenweg. Want van hun scheten en boeren (na overvloedige koolmaaltijden) groeien de tomaatjes als kool. En dát is weer tuinierswinst. Anna Liese

Voor heel veel info over CO2 opslag, zie: http://co2opslag.wordpress.com/