Tagarchief: columns

Sinterklaassurprise (column)

Zoekend bij Bolcom.nl zag ik iets leuks voor onze kleinzoon van koud twee jaartjes: een puzzel voor in het warme bad. Zo eentje van zacht materiaal en grote stukken om aan de badrand of op de badkamerwand te kleven. Ik bestelde de (nogal prijzige) grap en enkele dagen later werd het pakket bezorgd.

Het bleek een flinke doos te zijn, fors groter dan ik had gedacht. Maar na opening bleek er een aanmerkelijk kleinere doos in te zitten met de onbreekbare baby-puzzel. Verder was de grote doos opgevuld met een enorme rol papier (tegen het breken zeker): wat een materiaal-verspilling.

Gehoor gevend aan onze aloude familietraditie om elk Sinterklaas-cadeau onherkenbaar te vermommen, haalde ik het vulsel uit de verpakking en -eningszins opgewonden- omwond ik de puzzeldoos ermee. Ik zette de grote doos met het cadeau erin even in de gang en ging op zoek naar een rol Sinterklaascadeaupapier voor de afwerking. Daarvoor is bij ons de vaste opbergplek de vliering onder de pannen.

Bij terugkomst in de gang was de Bolcomdoos verdwenen. Mijn man, nogal opruimerig van inborst, had deze alvast in de berging gezet om hem, verder opgevuld met oud papier de volgende dag aan de straat te zetten. Nogal overstuur vertelde ik hem dat hij een Sinterklaascadeau voor ons kleinkind had weggehaald, maar dat ik het nog verder wilde inpakken en er een gedichtje bij wilde doen. Manlief trok wit weg, want hij had een stapel oude kranten erbij gedaan, pas nadat hij het pakket eerst flink in elkaar had getrapt om het wat compacter te maken.

En inderdaad: van het cadeautje was niet veel fraais meer over. Daarna heb ik in de plaatselijke kringloopwinkel een prachtig, niet van nieuw te onderscheiden,xa0 kleuterspeeltje op de kop getikt. Voor maar één euro. Anna Liese.

@ appeltaartje @

 

Een deel van mijn volkstuin is begroeid met fruitbomen. Uitbundig bloeiden dit voorjaar “de appel, de peer en de pruim”. Vooral de appelboom toonde  z’n roze pracht. Die kan straks in het najaar een fikse oogst opleveren. De voorraad wordt dan in ’t schuurtje opgeslagen om er compote van te maken. En appeltaart.

Een blij vooruitzicht, want mijn zonnestraaltje vindt appeltaartjes maken ‘dolletjes’. We hebben daarvoor in onze keuken een ‘appeltaartvriendelijke’ oven  waarin zij wel vier taarten tegelijk kan bakken. Laatst vroeg ze me om in de kelder nog meer bergruimte te maken voor de opslag van bakmeel, eieren, dozen appels, bakvormen voor appelvlaaien en –cakes.

In een eindeloze stroom worden er straks taarten gebakken: met kaneel, rum, krenten en rozijnen; met stukjes gember of abrikoos. Met een vulling van room, spijs of marmelade. In een open, verdekt of kruimel-variant. Volgens een recept van opoe of iets uit de Franse keuken: noem maar op….met of zonder slagroom-topping. Daarom noem ik mijn vrouw gekscherend wel ‘Appeltaartje’ of ‘prinses Crazy’, want telkens komt ze aandragen met nieuw experimenteel, overheerlijk geurend appelgebak voor haar prins-gemaal.

We hebben altijd taart. Dat komt mooi uit, want vaak blijven langs-wandelende  buren stokstijf staan om eventjes de overheerlijke geur van appelcake met roomboter en kaneel op te kunnen snuiven. We wenken hen dan naar binnen voor een puntje.  Want volgens mijn ega is dé garantie voor pret, gezelligheid en een goede nabuurband: een appeltaart.

En zó schattig: naarmate ik ouder word beweert ze stapel te zijn op oude mannen met zilvergrijs haar of een kalende kop en met een vette sumo-buik tengevolge van het veelvuldig verorberen van een brok appeltaart.

Als iedereen opgestapt is, doe ik met mijn eigen ‘Appeltaartje’ nog een ‘kruimeldansje’ voor het slapengaan en bij de na-babbel snoepen we nog de restjes van de gebakschaal. Maar soms lig ik al een halfuurtje onder de warme donsjes als mijn keukenprinses nog steeds in de koude keuken wacht tot de oven uitkan. Het toppunt: ze zit te gluren naar een stomme oven in plaats van naar haar eigen bink. Jammer dat ons tweepersoonsbed niet in de keuken past. Misschien ga ik binnenkort wel een tweede oven installeren: in onze slaapkamer. Nu drukt ze haar koude voeten tegen mijn warme kuiten. Onzettend ijskoude voetjes. En ik lag net zo lekker te dromen: over m’n appeltaartje.         HV

Gebruiksaanwijzing

De Sinterklaasviering is in onze familie traditiegetrouw bijzonder ingewikkeld. Niet alleen mag een ieder meerdere cadeautjes tegemoetzien, maar elk pakje wordt verstopt en moet gezocht worden middels een fopcadeau. In een dergelijk nepgeval zit dan meestal een bijzonder ingewikkelde, op de persoon toegesneden puzzle. Dat kan van alles zijn en uitmonden in: een graaf-opdracht in de tuin, een geheime link op internet, een telefoontje naar een geef Frysk sprekende hulp-Piet, een cryptogram oplossen, een knopentouw ontwarren, een soort spijkerschrift vertalen ….

Dit jaar deden we het simpel. Ieder maar een paar surprises met een gedichtje. Heel geslaagd en vooral minder vermoeiend. Ik vond in de zak van Sinterklaas een mini-friteuse. Nu ben ik niet zo’n friteur want ik kook liever gezond. Maar als ongeregelde recepten-bedenker van dit weblog 1-2-3 gedichten en gedachten is een frituurbeurt af en toe toch wel nodig. Vind Pieterbaas blijkbaar. Alleen: nu stelde de gebruiksaanwijzing van dit geval me voor nog ernstiger raadsels. Hier een klein stukje ervan (over de BEDIENING):

De orde. Om te bakken bereid etenswaar voor. Opende het deksel van de apparaten en de mand frituur verkrijgt. Geclassificeerd aangezien frituurwaar vulde de houder met een hoeveelheid frituur olie. Wij adviseren, plantaardige olie. De olie aan op zijn minst aan minimummarkering vult, binnen in geplaatste frituurwaar houder. De zorg in geen omstandigheden overschrijdt maximummerken.

Vast frituurvet gebruik. Als hij ten eerste in een pan op de kleine temperatuur smelt. In frituurwaar als de gesmolten uiterst zorgvuldige houder giet. Bij frituurwaar gebruik de ge-coaguleerde houder. De punctuur verwarmt hem met een voorvork. De zorg voor de mand frituur en frituurwaar de houder beschadigt niet, toen heet hem op de kleine temperatuur.

De rest van de “gebruiksaanwijzing” zal ik u maar besparen. Die was helemaal verschrikkelijk. Misschien bedenk ik ooit eens een gebruiksaanwijzing of een vertaalprogramma voor dit soort gebruiksaanwijzingen  uit een vertaalmachine.

Jofel dat je deze week weer even keek.