Tagarchief: gedichten

WOORD VAN HET JAAR 2014

– In Nederland, België en Engeland is SELFIE tot woord van het jaar 2013 *) uitverkoren. Een selfie is een fotootje, een zelfportret met een beroemdheid. Eerder in 2013 was selfie bestempeld als het meest overbodige woord

*) Socialbesitas eindigde op de tweede en sletvrees haalde de derde plaats. Andere genomineerde woorden waren: knikkebolziekte, boekface, comakijken, kweekburger, kopschopper en voedselsjoemel.

———————————————————————————————————————————

Wat leven we in een speciaal landje eigenlijk. Terwijl Neederlanders massaal HET WOORD links laten liggen, zie je juist in die keuzes voor één enkel woord de aandacht voor kleine ZELF en de kleinst mogelijke problemen rondom dat zelf. Maar op tegenwoordig kleine afstand liggen wél overal op de loer grotere problemen als corruptie, zelfverrijking, oorlog, massamoord, despotisme, hongersnood, armoede.

Voor het individue zijn dat té lastige, onhanteerbare kwesties. Gemakzuchtiger is het dan om in de beschutte omgeving van het eigen stekje met behulp van een knuffel-apparaat als een i-pad te kijken wat er in de rest van de wereld gebeurd is en welke overbodigheden  anderen voor je opzoeken of bedenken.

Nu ben ik niet zo’n trendvolger, maar toch: in het licht van het bovenstaande opteer ik alvast voor 2014 het woord aailei *) als alternatiefje voor i-pad. Omdat daarop niet meer wordt GESCHREVEN maar wel getikt en geveegd.

Lei, griffel,

En zo kom ik op de bewonderingswaardige neiging van Vlamingen en ZuidAfrikaners om de invloed van het Engels op de eigen taal teniet te doen met vervanging door eigentaalse varianten. Om te beginnen wil ik stellen, dat het Nederlands ernstig wordt verkankerd door opname van Engelstalige begrippen. En dát is weer te vergelijken met de invloed van het ABN op het Frysk. Daarom zou het woord ABN niet meer de lading dekken. Een Nederlandse taal bestaat niet, onder meer omdat Fryslân met het Frysk als eigen taal  onderdeel is van Nederland.

Vergelijkend Engeland>Engels, Duitsland>Duits, Frankrijk> Frans, Denemarken>Deens, Noorwegen>Noors pleit ik er voor om Nederland>Neers te gebruiken. En om Engelstalige woorden te weren en te vervangen door inheemse eigen woorden. En om daarbij en daarvoor het (tweetalige)  Neers sterk te vereen-voudigen. Want in deze delta zijn eeuwenlang bevolkingsgroepen aangeland met totaal andere talen.

Een gemeenschappelijke taal is nu eenmaal hét medium voor goede communicatie, begrip en participatie.

*) Vroeger werd een plaatje leisteen in een houten lijst gebruikt om op te schrijven. Door er op te krassen met een schrijfstift, de griffel. Een lei kan heel gemakkelijk met een sponsje worden schoongewist, waarna de schrijfplank opnieuw gebruikt kan worden.   Aai correspondeert met de letter i en is het enkelvoud van aaien, strelen, vegen. Pad ( onderlegger, kussentje) kan vervangen worden door Pet ( lievelingsdier, schat).  De samenvoeging wordt dan AAIPET. Mijn voorstel voor een Fryske variant is: aailaai.

Zie ook de column Nuw-Neerlands: http://bit.ly/19nlwUS

Zie ook de column KORTERLANDS: http://bit.ly/1cVHqMR

VEGTLUST

De onlangs uitverkoren DICHTER(ES) van Nederland, Anne Vegter, ziet het als haar opdracht om de vader- of moederlandse poëzie een dochterlijke lift mee te geven. Na haar vier jaar nationale dichterschap zou elke ingezetene een tiental gedichten moeten kunnen declameren.

Anne wil de (=haar) poëzie niet alleen kindvriendelijker maken, maar ook nog zoveel mogelijk vers-spreiden via “Social Media”. Vegter zal het initiatief nemen om het schrijven van poëzie te populariseren en tegelijk het niveau te verhogen. Moderne media zal zij bij haar activiteiten als Dichter des Vaderlands combineren met flashmobs of oeroude middelen als spreekkoren.

   Anne Vegter is wegens ziekte genoodzaakt om haar lezingenserie aan de universiteit van Groningen af te blazen. Ook de werkcolleges met studenten gaan niet meer door. De  Lionsclub in Leeuwarden plaatst een poëzie-tableau in het trottoir van de Sophialaan met een gedicht van Anna.

Dichteresse. vegter_anne_Intussen is de maatschappij aan het verharden en is er voor het dappere dichtwerk nauwelijks aandacht. Een zwaarwegende ambitie dus, van die Anne Vegter. In ieder geval heeft Anne wél haar achternaam mee.

Ik ben het overigens van harte met haar eens en ben al lang bezig een poëtische paadje schoon te vegen en te bestraten met mijn steentjes. In die stratosfeer is naar mijn mening het KORTE VERS van belang. En wel omdat de meeste lezers en kijkers KOPENSNELLERS zijn: de kop van een artikel, de one-liners worden opgepikt en onthouden. Bevordering van het uit-het-hoofd-leren van een dozijn zwaartillende, ellendiglange verzen zie ik niet zo zitten.

Ik hou me zelf maar bij korte versvormen als de haiku, de senryu, de tanka en het liefst bij de haiga ( het beeldgedicht én het klankbeeldgedicht). Nu is verspreiding, het delen van poëzie ook een ambitie van Anne. Jawel, via Twitter, Facebook en zo? Tja….mijn oplossing is om gedichten (de korte verzen dan) te publiceren op internet en wel ALS FOTO.
Zoek-automaten als Google maken namelijk automatisch mooie ALBUMS met afbeeldingen. Ook van beeldgedichten. En vanuit dat type afbeeldingen-albums kan elk gedicht (dus: voor zover opgemaakt als afbeelding) met een e-mail worden meegestuurd, gedeeld.

Mijn benamingen daarvoor zijn: MAILHIT, mailhitten, Poetry-toPic, MAIL+ (waarbij de + staat voor de toegevoegde waarde van een gedicht of een andere kwaliteit).
MAILHITTEN: GEVONDEN & VERZONDEN…..wat let je om het eens te proberen? Bijvoorbeeld door zo’n beeldgedicht (fotovers) ergens in het hieronder aan te klikken met rechts en de optie PER E-MAIL VERZENDEN te benutten.