Naar de eendjes (column)

Af en toe passen mijn toeverlaat en ik op een kleinkind. Als het toevallig eens een keertje niet regent, gaan we met zo’n peuter en een lading oud brood “naar de eendjes toe”.

In het buurtpark zijn die altijd wel te vinden. Plus een stel ganzen en een vlucht meeuwen. Met in het vijvertje een verdwaald zwanen- of meerkoetenpaar.
Het is opmerkingswaardig hoe het gedrag van die beesten overeenkomt met het mensengedrag. Of eerder omgekeerd: hoe mensen zich overeenkomstig beestachtig gedragen.

Zo zie je dat de grootste vogels, de ganzen of zwanen, zich blazend voordringen en als eersten de grootste brokken brood wegsnaaien. Dat doet me denken aan het graai- en snaaigedrag van hedendaagse bobo’s bij banken, verzekerings-instellingen, woningbedrijven.

En dan de stoere en snelle woerden….kwak, kwak, hap, hap, hap…..nooit genoeg.
Die vogels doen me denken aan speculerende beursboys.
De vrouwtjes komen er altijd bekaaid af, zijn ondergeschikt aan de mannetjes-eenden. Gister zag ik zelfs vier woerden één enkel wijfje onder-drukken: over groeps-sex gesproken.

De eenden-jonkies staan op een nóg lager plan. Wat wij de lucht ingooien wordt meest door de meeuwen weggepikt. Het gros van de geduldige watervogels in de vijver mist de buit. Veel van de naar hen geworpen brokjes en beetjes verzinken naar de bodem van de vijver, waar het verdampt. Verdamd noch mal. Touché.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s